آموزش برنامه نویسی اپلیکیشن اندروید

اگر دوست دارید برنامه نویسی اپلیکیشن اندروید را یاد بگیرید, تو تنها نیستی. در حقیقت, شروع آسان است! با Android Studio شروع کنید, محیط توسعه رایگان گوگل. همچنین به کیت توسعه جاوا نیاز دارید. سپس, می توانید شروع به نوشتن اولین برنامه های خود کنید. در نهایت, به Intent ها می روید, جاوا, بازگشت به تماس چرخه حیات فعالیت, و بیشتر!

کشش و قطره

برنامه نویسی اپلیکیشن اندروید با کشیدن و رها کردن یک تکنیک ساده و قدرتمند است که می تواند به شما در ساخت اپلیکیشن های بسیار تعاملی کمک کند.. مکانیسم کشیدن و رها کردن به شما امکان می دهد اشیاء را در برنامه جابجا کنید بدون اینکه بر بقیه برنامه تأثیر بگذارد. رویدادهای کشیدن از طریق یک رویداد Android برای شنوندگان ارسال می شود. رویداد کشیدن حاوی اطلاعاتی در مورد وضعیت جسم است و می تواند شامل داده هایی مانند مختصات X-y باشد. شنونده رویداد drag داده ها را دریافت کرده و متد getX را فراخوانی می کند() یا getY() برای به دست آوردن موقعیت فعلی نقطه درگ. اگر عملیات کشیدن کامل شده باشد, شنونده یک بولی true یا false را برمی گرداند.

برنامه نویسی اپلیکیشن اندروید با کشیدن و رها کردن با Eclipse امکان پذیر است 4.4 (لونا) و جاوا 1.7. برای پیاده سازی کشیدن و رها کردن, باید یک OnTouchListener به Activity خود اضافه کنید. سپس, یک DragShadowBuilder ایجاد کنید که تصویری را که باید در طول عملیات کشیدن نمایش داده شود را مشخص می کند.

برنامه‌نویسی برنامه‌های اندروید با کشیدن و رها کردن شامل استفاده از کلاس‌های رویداد کشیدن و کشیدن شنوندگان است. رویدادهای کشیدن با یک ماشه کاربر شروع می شود. سپس, این برنامه یک startDragAndDrop را ارائه می دهد() پاسخ به تماس. اگر شنونده رویداد drag false را برگرداند, سیستم روش برگشت تماس را فراخوانی نمی کند. کلاس DragEvent مشابه onTouchEvent است.

می‌توانید رفتار یک رویداد کشیدن و رها کردن را با نادیده گرفتن روش onProvideShadowMetrics تغییر دهید.. This method returns information regarding the size and touch point of the drag event. You can also modify the drag-and-drop gesture by overriding the onDrawShadow method.

Drag-and-drop Android app programming is a simple and flexible technique that lets you build high-quality mobile applications. With drag-and-drop, you can also trigger system events when users perform drag and drop actions.

اهداف

Intents are used to communicate between different components in an Android app. An Android application can support both explicit and implicit intents, which are used to control the flow of data from one application to another. An example of this would be a browser window that redirects a user to another application when they open it.

Intents can be a single number or a string, و برای راه اندازی فعالیت های دیگر در یک برنامه استفاده می شود. علاوه بر فعال کردن سایر اجزای یک برنامه, intent ها همچنین می توانند برای جابجایی فعالیت ها در یک برنامه استفاده شوند. نکته کلیدی این است که از آنها عاقلانه استفاده کنید. هنگام کار با intent ها باید از داده های قابل سریال یا قطعه بندی اجتناب کنید.

مثلا, می توانید از یک رشته برای نمایش داده های سهام به کاربر استفاده کنید. سپس, آنها می توانند روی عنصر گوش دادن کلیک کنند تا جزئیات مالی سهام را ببینند. سپس برنامه این جزئیات را در یک نمای لیست نمایش می دهد. حتی ممکن است برنامه با اجازه دادن به کاربران برای انتخاب سهام مورد نظر سفارشی شود. سپس لیستی از سهام را بر اساس معیارهای انتخابی آنها نمایش می دهد, از جمله هرگونه خرید و سفارش فروش معلق.

برنامه های اندروید اغلب از چندین صفحه تشکیل شده اند. گاهی اوقات, کاربران به دلایل مختلف باید بین برنامه ها جابجا شوند. برای تحقق این امر, آنها از مکانیسم Intent استفاده می کنند. Intent ها برای اتصال فعالیت ها در یک برنامه استفاده می شوند, و همچنین بین برنامه ها. برای جابجایی بین برنامه ها, باید یک شی intent جدید ایجاد کنید و از یک روش اندروید مناسب استفاده کنید.

Intent به برنامه‌های Android اجازه می‌دهد تا عملکردی مشابه وب ارائه دهند. برای انجام این, برنامه های اندرویدی می توانند یک فیلتر قصد برای لینک های وب پیاده سازی کنند. این بدان معنی است که پیوندهایی که به وب سایت ها اشاره می کنند، برنامه اندروید را به جای صفحه وب باز می کنند. علاوه بر این, اندروید 12 اهداف وب عمومی را معرفی کرد, که برای باز کردن برنامه مرورگر پیش فرض کاربر استفاده می شود.

بازگشت به تماس چرخه حیات فعالیت

وقتی در برنامه های اندروید کد می نویسید, ممکن است اغلب با تماس های چرخه حیات فعالیت مواجه شوید. این تماس‌ها به شما اطلاع می‌دهند که چه زمانی برنامه شما باید بسته شود, دوباره راه اندازی شد, یا به حالت قبل برمی گردد. خوشبختانه, این callback ها را می توان در هر دو زمینه Activity و Fragment استفاده کرد.

سه نوع از Activity Lifecycle Callback وجود دارد. اولی, در شروع(), هر زمان که یک فعالیت برای اولین بار روی صفحه ظاهر می شود، فراخوانی می شود. دوم, در رزومه(), زمانی فراخوانی می شود که یک فعالیت از حالت تعلیق برگردد. این یک تماس پاسخ حیاتی برای هر برنامه اندرویدی است زیرا می تواند از اجرای طولانی برنامه شما جلوگیری کند.

برای برقراری این تماس‌ها باید API Android را بدانید. متدهای onStart و onStop چندین بار توسط سیستم فراخوانی می شوند. این بدان معنی است که برنامه شما ممکن است چندین بار روش onStart را فراخوانی کند. این باعث می شود فعالیت شما قابل مشاهده و پنهان باشد. همچنین باید بتوانید با مشاهده پیام های logcat متوجه شوید که چه زمانی فعالیت از بین می رود.

تماس‌های onCreate و onDestroy توسط سیستم عامل در نتیجه تعامل کاربر فعال می‌شوند.. توسعه دهندگان همچنین می توانند پاسخ های تماس را لغو کنند. با این حال, هنگام لغو تماس های برگشتی, توسعه دهندگان همیشه باید متد super class را فراخوانی کنند. عدم انجام این کار می تواند منجر به اجرای برنامه در حالت عجیب و غریب یا حتی خرابی شود.

تماس‌های چرخه حیات فعالیت به شما کمک می‌کند بفهمید چه زمانی برنامه شما باید به حالت توقف یا توقف وارد شود. در این مدت نباید محاسبات فشرده را انجام دهید, زیرا می تواند انتقال به حالت بعدی را به تاخیر بیندازد و به تجربه کاربر پایان دهد.

ورود به سیستم

ثبت برنامه های اندروید می تواند ابزار مفیدی برای توسعه دهندگان باشد. اندروید از یک سیستم متمرکز برای ذخیره پیام های گزارش استفاده می کند, که می تواند بر اساس دسته بندی یا اولویت فیلتر شود. می‌توانید پیام‌ها را با نوشتن بیانیه‌های گزارش سفارشی مرتبط با عملکرد برنامه‌تان سفارشی کنید. راه های مختلفی برای ثبت و تجزیه و تحلیل عبارات گزارش وجود دارد.

یکی از ساده ترین راه ها برای ورود به سیستم استفاده از کلاس Log داخلی است. روش های ثبت دو یا سه آرگومان را می پذیرند. اکثر پیام‌های گزارش شامل دو آرگومان هستند. آرگومان ها باید از نوع String باشند. این نوع ورود به سیستم محدود کننده است, اما یک ابزار مفید برای بسیاری از اهداف است.

ثبت برنامه های اندروید به یک روش برنامه نویسی محبوب برای توسعه دهندگان تبدیل شده است. به طور کلی, یک برنامه اندروید باید رویدادهای چرخه حیات را هر زمان که رخ می دهند ثبت کند. اگر برنامه نیاز به رفع اشکال دارد, باید اطلاعاتی را ثبت کند که به توسعه دهندگان کمک می کند تا برنامه را اشکال زدایی کنند. همچنین می توانید اطلاعات اشکال زدایی را با استفاده از Log.d ثبت کنید() روش. روش دوم همچنین می تواند مقادیر متغیر را ثبت کند و پیام ها را چاپ کند.

در حالی که اشکال زدایی در صورت بروز خطا مفید است, ثبت بیش از حد می تواند عملکرد را کاهش دهد. بهترین روش این است که از ثبت اشکال زدایی فقط برای توسعه استفاده کنید, و قبل از انتشار برنامه خود، لاگ مفصل را حذف کنید. به عنوان یک توسعه دهنده, شما همیشه باید خروجی ورود به سیستم را قبل از انتشار بررسی کنید. Android SDK با یک کلاس گزارش یکپارچه ارائه می شود. داده های برنامه را در گزارشی به نام LogCat می نویسد. با این حال, این روش دارای برخی مشکلات عملکردی است, بنابراین فقط در مواقع ضروری باید از آن استفاده کرد.

همچنین می توانید گزارش های سیستم را در اندروید مشاهده کنید. این گزارش‌ها حاوی اطلاعاتی درباره همه چیز از رویدادهای تحلیلی گرفته تا گزارش‌های مکان و رزرو هستند. با کمک ابزاری مانند Android Studio می توانید خروجی گزارش را بر اساس بسته برنامه فیلتر کنید.