Jak tworzyć aplikacje na Androida

Możesz dodawać różne aplikacje do swojego urządzenia z Androidem. Aplikacje te są zwykle dostępne w szufladzie aplikacji lub na stronie głównej, i różnią się w zależności od wersji Androida. Aplikacje te mają wpływ na żywotność i wydajność baterii. Możesz także zainstalować aplikacje na swoje urządzenie z systemem Android TV. Po zainstalowaniu aplikacji, pojawi się na ekranie głównym Twojego urządzenia.

Działania

Działania to podstawowe elementy składowe aplikacji na Androida. Te komponenty definiują architekturę aplikacji i projekt interfejsu użytkownika. Aplikacja na Androida nie jest pojedynczym doświadczeniem, ale szereg działań, do których użytkownik może wchodzić i wychodzić według własnego uznania. Projektant interfejsu użytkownika zwykle myśli o aplikacji jako o zestawie ekranów, każdy przypisany do działania. Gdy użytkownik wykona jedną czynność, aplikacja uruchamia następną.

Działania pomagają aplikacji komunikować się z systemem operacyjnym i śledzić, co aktualnie jest na ekranie. Dodatkowo, pomagają przywrócić poprzedni stan. Większość aplikacji ma wiele działań. Każde działanie zarządza różnymi ekranami i ma różną złożoność. Cykl życia działania jest podobny do cyklu życia strony internetowej.

Działania wywoływane są przez system Android już w pierwszym etapie wykonywania aplikacji. System wywołuje funkcję Start() i na Stopie() metody wielokrotnie w trakcie trwania działania. Ten proces jest niezbędny, aby zapewnić stabilne środowisko użytkownika aplikacji. System śledzi również, kiedy czynność została zakończona i należy ją odtworzyć. Dobrą praktyką jest wywołanie metody onCreate() kiedy tworzona jest czynność.

Aktywności są kluczową częścią aplikacji na Androida. Stanowią one rdzeń modelu aplikacji. Działania są uruchamiane przez system Android poprzez wywołanie metod wywołania zwrotnego, które odpowiadają różnym fazom cyklu życia działania. Dokumentacja Androida wyjaśnia koncepcję działań i zapewnia proste wskazówki dotyczące pracy z nimi. Poniższa sekcja zawiera przegląd różnych typów działań i ich powiązania z aplikacjami w świecie rzeczywistym. Dodatkowo, możesz dowiedzieć się, jak wykonywać czynności, czytając Przewodnik programisty Androida.

Aktywności są deklarowane w manifeście aplikacji. Aby utworzyć aktywność w aplikacji na Androida, musisz dodać określony atrybut do manifestu. Ten atrybut określa nazwę klasy działania względem pakietu aplikacji. Jeśli zmienisz ten atrybut, aplikacja może nie być w pełni funkcjonalna.

Widoki

Widoki to najbardziej podstawowe elementy interfejsu użytkownika aplikacji na Androida. Zapewniają prostokątną przestrzeń do wyświetlania tekstu i innych treści graficznych i mogą obsługiwać różne zdarzenia. Platforma Android udostępnia wiele różnych podklas widoków, w tym TextView, Wyświetl grupę, i ImageView. Każdy widok ma swój własny zestaw atrybutów, które definiują, jak będzie się zachowywał i jak będzie używany w aplikacji.

Układ definiuje strukturę aplikacji i zawiera wiele elementów widoku. Można go stylizować dostosowując jego parametry. Układy w systemie Android są zorganizowane przy użyciu języka XML. Istnieje kilka różnych typów układów. Układ liniowy służy do liniowego wyrównywania elementów.

Układ określa sposób rozmieszczenia widoków podrzędnych względem siebie. Układy z ograniczeniami są bardziej złożone niż układy liniowe, ale są bardziej elastyczne i szybsze w przypadku bardziej złożonych interfejsów użytkownika. Układy wiązań zapewniają również bardziej płaską hierarchię widoków, co oznacza mniejsze przetwarzanie w czasie wykonywania. Są także przeznaczone do użytku z edytorem projektów Android Studio. Z układem, użytkownicy przeciągają i upuszczają komponenty GUI na narzędziu planu, a następnie określ instrukcje dotyczące ich wyświetlania.

W Androidzie, każde działanie zawiera wiele komponentów interfejsu użytkownika należących do klas View i ViewGroup. Te elementy interfejsu użytkownika reprezentują prostokątny obszar na ekranie i odpowiadają za wyświetlanie treści. Można ich używać w połączeniu z innymi elementami, aby stworzyć bardziej złożoną aplikację. Kontynuując pracę ze środowiskiem programistycznym Androida, dowiesz się więcej o tych podstawowych komponentach Androida.

Alternatywne zasoby

Aplikacja na Androida może udostępniać różne rodzaje zasobów, w zależności od języka i układu interfejsu użytkownika urządzenia. Chociaż zestaw SDK systemu Android nie udostępnia metod określania różnych zestawów zasobów, możesz użyć panelu ustawień, aby ustawić odpowiedni zestaw zasobów dla urządzenia, dla którego tworzysz. Na przykład, możesz użyć różnych zasobów układu, aby wykorzystać dostępną przestrzeń na ekranie, lub użyj różnych zasobów ciągów, aby przetłumaczyć tekst w interfejsie użytkownika.

Zasoby alternatywne to aliasy zasobów domyślnych. Ważne jest, aby zapewnić domyślne zasoby, aby zapobiec awarii aplikacji, gdy jest używana w nieprzewidzianej konfiguracji. Dzieje się tak, gdy nowe wersje Androida dodają kwalifikatory konfiguracji, których starsze wersje Androida nie obsługują. Jeśli Twoja aplikacja nie udostępnia zasobów domyślnych, spowoduje to awarię urządzenia.

Podczas gdy aplikacje na Androida powinny zapewniać zasoby domyślne, zaleca się zapewnienie alternatywnych zasobów dla określonych konfiguracji urządzeń. Na przykład, moja wersja SDK 4+ aplikacje nie wymagają domyślnych zasobów do rysowania. Ponadto, Android może wybrać najlepiej pasujący alternatywny katalog zasobów na podstawie konfiguracji urządzenia. Następnie, może skalować mapy bitowe według potrzeb.

Jeśli system nie znajdzie odpowiedniego zasobu, wybierze zasób o najbardziej odpowiednim rozmiarze. Oznacza to, że Twoja aplikacja musi być w stanie obsłużyć mniejsze ekrany niż oczekiwano. W związku z tym, lepiej jest wykorzystywać zasoby z obydwoma wymiarami. Tą drogą, możesz zlokalizować swoją aplikację dla określonych urządzeń i rozdzielczości ekranu.

Dostawców treści

Aby aplikacje na Androida mogły uzyskać dostęp do bazy danych, potrzebni są dostawcy treści. Stanowią centralne repozytorium danych i stanowią interfejs do wymiany danych pomiędzy aplikacjami. Dostawcy treści są również niezbędni dla aplikacji do przesyłania wiadomości na Androida. Dostawca treści jest zarejestrowany w pliku aktywności ze znacznikiem dostawcy. Aby zarejestrować dostawcę treści, wykonaj poniższe czynności: * Wybierz minimalny zestaw SDK. * Dodaj tag dostawcy treści do swojej aplikacji.

Dostawcy treści mogą uzyskać dostęp do zasobów danych wymaganych przez aplikację, takie jak słownik użytkownika. Potrzebują uprawnień do odczytu i zapisu. To pozwolenie można uzyskać z pliku android.permission.readPermission() metoda. ContentProviders również wchodzą w interakcję z klientem, obsługi bezpieczeństwa, i komunikację międzyprocesową.

Najczęstszym zastosowaniem dostawców treści jest przechowywanie danych dla innych aplikacji. Dostawca treści działa jak relacyjna baza danych i umożliwia aplikacjom bezpieczny dostęp do danych. Dostawca treści może również modyfikować dane zgodnie z wymaganiami użytkownika. System Android umożliwia dostawcy treści zarządzanie danymi aplikacji na kilka sposobów, w zależności od jego potrzeb.

Dostawcy treści odgrywają kluczową rolę w rozwoju Androida. Struktura zawiera obszerną bibliotekę dostawców treści, która może pomóc w zarządzaniu danymi znajdującymi się na urządzeniu. Ta biblioteka pozwala scentralizować dane w jednym miejscu. Dobrym tego przykładem są kontakty, które są przechowywane w aplikacji ContactProvider. Następnie, inne aplikacje mogą uzyskać do nich dostęp za pomocą interfejsu ContactProvider. Interfejs ContactProvider zawiera metody wstawiania, aktualizacja, usuwać, i zapytanie. Dostawcy treści są również wykorzystywani wewnętrznie przez system Android. Zakładki są także dostawcami treści dla systemu. Wreszcie, wszystkie multimedia w systemie są zarejestrowane u dostawcy treści MediaStore.

Dostawcę treści można skonfigurować tak, aby miał określony adres URI. Ten identyfikator URI służy do uzyskiwania dostępu do zawartości. Może także określać typ danych i uprawnienia. Dostawcę treści można także skonfigurować tak, aby umożliwiał eksport danych.

System uprawnień

System uprawnień na urządzeniach z Androidem jest ważną częścią ochrony Twojego urządzenia. Może ograniczyć typ instalowanych aplikacji i dostęp do nich. Możesz także skorzystać z systemu uprawnień, aby chronić swoją prywatność. Uważaj na aplikacje, które proszą o zbyt duży dostęp. Ostatnią rzeczą, której chcesz, jest umożliwienie im dostępu do mikrofonu telefonu.

System uprawnień Androida kategoryzuje aplikacje według poziomu ich bezpieczeństwa. Możesz wybrać jeden z dwóch podstawowych typów uprawnień: normalne uprawnienia i uprawnienia do podpisu. Różnica polega na zakresie tego, co aplikacja może zrobić i uzyskać dostęp poza piaskownicą. Aplikacje z normalnymi uprawnieniami stwarzają minimalne ryzyko dla prywatności użytkowników i innych aplikacji. Automatycznie przyznają pewne uprawnienia, podczas gdy aplikacje innych firm muszą żądać innych.

Aplikacje ze szkodliwymi uprawnieniami mogą szpiegować Twoje prywatne wiadomości, subskrybować Cię do niechcianych usług, i spamuj swoją skrzynkę odbiorczą. Możesz kontrolować, jakich uprawnień dana aplikacja może żądać od Twojego telefonu, zezwalając jej na dostęp do określonych lokalizacji w pamięci. Na przykład, aplikacje muzyczne mogą uzyskiwać dostęp do karty SD w celu zapisywania pobranych utworów, podczas gdy aplikacje społecznościowe mogą uzyskać dostęp do Twoich kontaktów. Złośliwe aplikacje mogą uzyskać dostęp do Twojej lokalizacji i danych zdrowotnych.

System uprawnień Androida zapewnia usprawniony sposób zarządzania danymi gromadzonymi i udostępnianymi przez aplikacje. Przed pobraniem aplikacji, możesz sprawdzić jego uprawnienia w sklepie Google Play i wybrać, którym ufasz. Użytkownicy mogą ufać tylko aplikacjom posiadającym odpowiednie uprawnienia. Ważne jest, aby Twoje dane pozostały prywatne, więc upewnij się, że wiesz, na co dajesz pozwolenie.